Terapia jąkania u nastolatków i osób dorosłych

Jąkanie się zmienia w zależności od wieku danej osoby.  Inaczej na nie patrzy nastolatek a  inaczej osoba dorosła. W zależności od osoby, która do mnie trafia, zmieniają się założenia terapii. Wspólnym celem zarówno u nastolatków i osób dorosłych jest praca na objawach wtórnych jąkania. Charles van Riper zaliczał do nich reakcje wysiłkowe i unikowe. Dodaje do nich reakcje lękowe powiązane ze stresem. Z wiekiem rośnie świadomość jąkania, a wraz z nim świadomość ograniczeń.

Praca psychologiczna jest nieodłącznym elementem terapii jąkania. Większość osób jąkających się potrafi mówić płynnie (w wielu sytuacjach). Jako cel terapii nie stawiam więc nauczenie jej płynnej mowy, a radzenia sobie z jej jąkaniem.

Praca indywidualna obejmuje od 2 do 6 miesięcy. Po niej zalecam kontynuowanie terapii w formie grupowej.

Uczestnicy mają możliwość udziału nieodpłatnie w spotkaniach grupy wsparcia dla osób jąkających się.

Komentarz